شعرِ سنگ‌سار 

 

مانی.الف

 

 (به مناسبت روزِ جهانیِ مبارزه برای لغوِ مجازاتِ اعدام)

 





سار که سنگ نمی‌شود
خواهرِ تمامِ خوابهایِ پریشان.
سار پرنده است،
پرواز می‌کند
تا به ما بگوید
زمین چه‌قدر ناهم‌وار است برایِ رهایی.


سنگ که سار
       
نه می شود انگار،
سنگ‌سار می‌شود
پَر می‌گشاید
پَر می‌گشایید
تا به ما بگویید
خوابهایمان چه‌قدر منجمد است.


زن که تن نمی‌شود
تن به تن‌شدن نمی‌دهد زن
زمزمه نمی‌کند،
فریاد می‌شود زن
تا آب کند
انجمادِ خوابهایمان را.